impulse Copy link Outline I. Force communicated1. impulsus, ūs2. pulsus, ūs3. impulsioII. A (sudden) motion of mind1. impĕtus, ūs2. impulsio (a more philos. term3. instinctus, ūs (usu. of divine action upon the mind) • impulse: I. Force communicated: 1. impulsus, ūs: to be moved by external i., alieno imp. moveri, Cic. N. D. 2, 12, 32. 2. pulsus, ūs: used syn. with impulsus, Cic. l. c.: Gell. 3. impulsio: some violent i., aliqua vehemens imp., Cic. Tim. 5, fin. II. A (sudden) motion of mind: 1. impĕtus, ūs: roused by a sudden i. of mind, repentino quodam imp. animi incitatus, Cic. Off. 1, 15, 49: (to do anything) under an i. of passion, impetu et ira, Tac. G. 25: to be led not by mere i., but by deliberate design, non imp. quodam sed consilio trahi, Plin. Ep. 1, 8, 9. 2. impulsio (a more philos. term: rare): cf. Cic. Inv. 2, 5, 17, impulsio est quae sine cogitatione per quandam affectionem animi aliquid facere hortatur. 3. instinctus, ūs (usu. of divine action upon the mind): v. instigation, inspiration.