apprentice Copy link Outline 1. discĭpŭlus2. tīro3. ălumnus • apprentice: 1. discĭpŭlus: Pl. Aul. 3, 1, 4 (the Eng. word signifies prop. a learner, from apprendre). 2. tīro: Cic.: a young ap., tīrunculus. Sen. 3. ălumnus: as ap. to a shoemaker, sutrinae tabernae al., Tac. A. 15, 34. More definitely, and in the legal sense: *puer artificio alicui in certum tempus addictus ut ejusdem peritus fiat. (The mediaeval authors use apprenticius, from Fr. apprendre: e. g. "apprenticii quoque multi, relictis magistris suis, illuc accurrebant," Hen. de Knighton, ap. Du Cange, s. v.)