Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
TEMPER Copy link
• TEMPER
1.
  • s. Due mixture, mixtio (Vitr.): mixtura (Plin.): concretio: temperatio (Cic.).
  • Disposition of mind, animi affectus (in the best prose writers): natura: indoles: animus. To be in a good temper, laetum esse; alacrem esse animo: to be in a bad temper, stomachari; tristem, morosum esse.
  • Coolness, evenness of mind, animus aequus. With temper, aequo animo; placide; sedate; placate; tranquillo animo.
2.
  • v. To mix, mingle, temperare aliquid aliqua re: miscere, permiscere aliquid alicui rei or aliqua re.
  • To form (mould) to a proper degree of hardness, durare: indurare (e.g., ferrum, Plin.): temperare (ferrum, Plin.).
  • To moderate, mollify, mollire: emollire: mitigare: lenire: temperare (e.g., calores solis, victoriam, Cic.).