TEMPER Copy link • TEMPER 1. s. Due mixture, mixtio (Vitr.): mixtura (Plin.): concretio: temperatio (Cic.). Disposition of mind, animi affectus (in the best prose writers): natura: indoles: animus. To be in a good temper, laetum esse; alacrem esse animo: to be in a bad temper, stomachari; tristem, morosum esse. Coolness, evenness of mind, animus aequus. With temper, aequo animo; placide; sedate; placate; tranquillo animo. 2. v. To mix, mingle, temperare aliquid aliqua re: miscere, permiscere aliquid alicui rei or aliqua re. To form (mould) to a proper degree of hardness, durare: indurare (e.g., ferrum, Plin.): temperare (ferrum, Plin.). To moderate, mollify, mollire: emollire: mitigare: lenire: temperare (e.g., calores solis, victoriam, Cic.).