Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
RECONCILE Copy link
• RECONCILE
  • PROP., anybody to anybody, animum alicujus in aliquem offensiorem recolligere: placare aliquem alicui or in aliquem; aliquem cum aliquo (or aliquem or alicujus animum alicui) reconciliare, or reducere, or restituere in gratiam: also, aliquem in alicujus gratiam reconciliare or restituere; aliquem in concordiam or gratiam alicujus redigere (comedy). To reconcile enemies, inimicos in gratiam reconciliare; componere gratiam inter amicos (comedy): to reconcile anybody to myself, reconciliare sibi aliquem or alicujus animum, or alicujus gratiam: to be reconciled to anybody, reconciliari alicui; in gratiam cum aliquo redire or reverti: to be sincerely reconciled to anybody, bona fide cum aliquo in gratiam redire.
  • Figuratively, To be reconciled to anything, *aliquid toleranter (aequo animo, sapienter) ferre didicisse. I cannot reconcile myself to do anything, a me impetrare nequeo, ut (faciam, etc.).
  • To bring one thing into agreement with another: to reconcile, *facere ut aliquid cum aliqua re conveniat: one thing cannot be reconciled with another, aliquid cum aliqua re non convenit (e.g., haec tua deliberatio non convenit cum oratione Largi).