concessio (a granting, conceding, Cic. Fragm., Or. in Tog. Cand., ii, 1, 522, de. Orelli): permissio (a permitting, allowing: ☞ concessus et permissus only in the ablative): potestas, copia (power, right, authority given: ☞ venia never of itself means “permission,” but connivance, forbearance, indulgence): arbitrium (free-will): licentia (want of restraint): to give permission to anyone, veniam, licentiam, potestatem alicui dare; permission to do anything, alicujus rei or aliquid faciendi potestatem alicui facere, concedere; licentiam alicui concedere; licentiam alicui permittere ut, etc. permittere, concedere alicui, for anything, aliquid: to give boys permission to play, pueris ludendi licentiam dare: to ask for permission, veniam petere: to obtain permission, veniam accipere, impetrare; datur alicui potestas, copia; fit alicui potestas: to have permission, habere potestatem, concessam licentiam; mihi licet, permissum, concessum est: with your permission, permissu or concessu tuo; si per te licitum erit; pace tua; pace quod fiat tua; bona venia tua liceat; bona venia me audies (if one is about to speak): without my permission, me non concedente; me non consulto; me invito (against my will): without anybody’s permission, injussu alicujus: to speak with permission, bona hoc tua venia dixerim; sit venia verbo; sit honos auribus; tuis honos sit habitus auribus: with permission of all, consensu omnium.