PARTICULAR Copy link • PARTICULAR 1. adj., Belonging only to one, proprius. Peculiar, sing., singularis; abhorrens a communi hominum usu. Important, praecipuus, singularis. Circumstantial, accuratus; copiosus (diffuse, full). 2. s. res (circumstance): causa (state or posture of anything): particulars, singula, nom. plur.; singulae res: to go into particulars, singula sequi; agere de singulis; scribere de singulis rebus (to give full particulars by letter): rem ordine, ut gesta est, narrare (to give a particular account of an occurrence): exsequi, persequi, with or without verbis; explicare (to go into details; opposed to summas attingere; Vid: Bremi, Nep., Pelop., 1, 1): exponere (to give a clear account or description of a thing): explanare, illustrare (to represent clearly): to enter into full particulars about anything, aliquid accuratius exsequi: pluribus verbis disserere: multis verbis disputare: uberius, fusius dicere, scribere de re.