PAINT Copy link • PAINT 1. v. TRANS., (1) PROP. (a) To represent by colors, with delineation, pingere; depingere; coloribus reddere. To paint figures, coloribus figuras depingere: to paint a face, effingere oris lineamenta: to paint a thing after an original, similitudinem ex vero effingere. (b) To lay on colors, colorare aliquid; colores inducere alicui rei; fucare; infucare; pigmentis illinere: to paint white, albos colores alicui rei inducere; cerussa illinere or oblinere (with white-lead): to paint a house, aedificium expolire (Vitr.): painted boards, tabulae colore fucatae (Tac.): to paint one’s self (one’s face), colorem fuco mentiri; fucare colorem. (2) Figuratively, pingere; depingere; ante oculos ponere alicui aliquid: painted, fucatus, infucatus: to paint in vivid or lively colors, lectis verborum coloribus depingere aliquid (after Gell., 14, 4, 1): to paint anybody in his true colors, alicujus naturam certis describere signis; perhaps *alicujus vivam or vividam imaginem exprimere; alicujus vitia (or vitia et virtutes, as the case may be) deformare (Rutilius, Lupus); imaginem consuetudinis atque vitae alicujus exprimere. INTRANS., pingere. 2. PROP., pigmentum (the proper word); also, color, fucus (PROP. and figuratively). To mix or prepare paint, *pigmenta temperare, subigere, miscere: prepared paints, qui arte fiunt, qui mixtione, temperatura, perficiuntur (Vitr.): to put on four coats of paint, quater inducere colorem picturae: the blood of the crocodile is used as a paint, crocodili sanguine pictores utuntur. Figuratively, color; pigmenta, plur.; fucus: truth without paint, veritas nuda et simplex.