PAIN Copy link • PAIN 1. s. Bodily anguish, dolor; cruciatus (severe). To be free from pain, dolore vacare, carere dolore; non or nihil dolere: to be in pain, suffer pain, dolere: to inflict pain, dolorem alicui facere, efficere, dare, afferre, immovere: to lose pain, dolorem abjicere, deponere. Mental distress, grief, aegritudo, sollicitudo, (stronger) angor (Cic., Tusc., 4, 8, 18, angor est aegritudo premens; also the plur., angores when the pain is frequent or lasting). Excruciating pain, dolor (Cic., loc. cit., dolor est aegritudo crucians). A person gives me pain, oritur mihi ab aliquo aegritudo; aliquis mihi sollicitudinem affert; aliquis me aegritudine or sollicitudine afficit: a thing causes pain to me, aliquid mihi solliciludini est; aliquid me sollicitum habet: to suffer pain, in aegritudine or sollicitudine esse; aegritudine or sollicitudine affectum esse: to suffer great pain on account of anything, sollicitudine alicujus rei vel maxime urgeri: free from pain, aegritudine or sollicitudine vacuus; vacuus ab angoribus: freedom from pain, vacuitas a sollicitudine, or ab angoribus (☞ Cic., De Off., 1, 21, 73). Penalty, poena: under pain of death, proposita, or interposita, poena capitis (Caes., Liv.); sub mortis or capitis poena (Suet.). 2. v. Bodily, dolorem alicui facere, efficere, dare, afferre, commovere. Mentally, alicui maerorom dare; aliquem cura et sollicitudine afficere; alicui trisfitiam afferre: it pains me, doleo aliquid; hoc mihi dolet (with an accusative and infinitive, or with quod).