Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
OCCUR Copy link
• OCCUR
  • To happen, accidere; incidere; evenire; contingere; intervenire (Cic.); intercidere (Caes.); geri (to be going on): exsistere (of events which break out suddenly, as seditions, wars, etc.).
  • To come under observation, be met with (as a passage in a book, etc.), esse; exstari; inveniri; reperiri: a passage occurs, phrases occur, etc., locus occurrit; locutiones, sententiae occurrunt apud scriptorem (but it is better to use inveniri, reperiri, legi; for occurrere contains the idea of something accidental or fortuitous. ☞ Avoid, in this sense, obvium esse, and obvenire. Vid: Frotscher ad Quint., 10, 1, 19).
  • To present itself to one’s mind, in mentem mihi aliquid venit; mihi in opinionem aliquid venit (as an opinion, or supposition): subit animum cogitatio, in mentem or in cogitationem mihi incidit aliquid (presents itself to my mind): mihi, or animo, or in mentem occurrit aliquid, mihi succurrit aliquid (enters my mind): subit recordatio, recordor or reminiscor alicujus rei, recursat aliquid animo (I remember a thing): all kinds of things occur to my mind, variae cogitationes animum meum commovent: to write, to speak just what occurs to one, quod or quidquid in buccam venerit, scribere, (Cic., Att. 1, 12), garrire (Cic., Att., 12, 1), loqui (Mart., 12, 24, 5).