Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
MIND Copy link
• MIND
1. animus (general term, the whole soul or spiritual nature; also, more particularly, reason, sentiment, or will, or any special state of mind, as courage, anger, pleasure, pride, propensity or favorable inclination): mens (reason or intellect, or thought, considered as guiding the will; ea quae latet in animis hominum, quaeque pars animi mens vocatur, Cic., Rep., 2, 40; mens, cui regnum totius animi a natura tributum est, Cic., Tusc., 3, 5): natura, ingenium (the character, inclinations, and sentiments). The feelings or sensations of our minds, animi qui nostrae mentis sunt: a mind at variance with itself, animus a seipso dissidens secumque discordans: a calm or tranquil mind, animus tranquillatus or tranquillus: to bring anything to one’s mind, alicui aliquid ad animum revocare; aliquem de re monere: a man of firm mind, homo constans: it is the mark of a little and empty mind, that he, etc., illud pusilli animi, jejuni atque inanis, quod, etc.: I know his mind very well, ego illius sensum pulchre calleo (comic): a person’s mind and habits, alicujus ingenium et mores: strength of mind, animi vis (mental power); *magnum, quo aliquis valet ingenium; ingenii praestantia: weakness of mind, imbecillitas animi (but animi infirmitas is indecision of character); ingenium imbecillum (want of abilities): peace of mind, animi tranquillitas; animus quietus: to be in one’s right mind, mentis compotem esse; suae mentis esse; in potestate mentis esse: to be hardly in one’s right mind, dubiae sanitatis esse: not to be in one’s right mind, mente captum esse; de or ex mente exiisse; mente alienata esse: to go out of one’s mind, de or e potestate mentis exire; mente capi or alienari: to return to one’s right mind, ad sanitatem reverti: are you in your right mind? satin’ sanus es? I am in my right mind, mens mihi integra or sana est: culture of the mind, eruditio (instruction; or, the discipline and habits produced by training): true culture of the mind, *rectus ingenii cultus.
2.
  • v. To attend to or upon [Vid: ATTEND]. To mind one’s own business, nihil praeter suum negotium agere, nihil de alio anquirere (Cic., Off., 1, 34, 125); suarum rerum esse (Liv., 3, 38). To mind other people’s business, curare aliena; curare quae ad me nihil pertinent (Cic.) or attinent (Terentianus).
  • To care for, [Vid: CARE].
  • To remember, Vid. MINDFUL,
  • Attentive, attentus; diligens. Mindful of anything, diligens alicujus rei, attentus ad aliquid; attentus in aliqua re (Sall.).
  • Bearing in mind, not forgetful, memor; non immemor. To be mindful of, memorem esse alicujus rei; meminisse, recordari, reminisci alicujus rei or aliquid; aliquid memoria tenere, in memoria habere, memoria retinere.