MATURE Copy link • MATURE 1. adj., maturus, tempestivus (PROP. and figuratively): adultus (having reached the years of maturity, PROP. and figuratively; e.g., Athenae adultae; opposed to nascentes): a mature judgement, judicium firmum, certum, subtile, rectum, verum (Cic.): ☞ not subactum judicium. In Cic., Caec., maturum judicium is a prompt decision; judgement passed without any delay): mature age, aetas adulta (when the person is grown up); aetas firmata (Cic.), matura (Ulp.): of mature understanding, maturus animo: to have mature experience, magno praeditum esse usu; usu et experientia praetantem esse (Cic.): mature consideration, bonum consilium. To become mature, maturescere (Cic.). 2. v. maturare; ad maturitatem perducere aliquid (Plin.); coquere (Cic.); percoquere (especially of fruit, Plin., Ep.). To mature plans, etc., alicujus rei rationem explicatam atque exploratam habere; consilia explicare (but implying previous state of confusion, etc., Caes., B.C., 2, 78): all my plans are matured, instructa mihi sunt corde consilia omnia (Terentianus): to mature one’s judgement, ad judicandi maturitatem pervenire.