Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
INFLICT Copy link
• INFLICT
To inflict punishment on anybody, poenam statuere or constituere alicui, or in aliquem (to fix its nature and amount); afficere aliquem poena (Cic., Off., 2, 5, fin.); vindicare in aliquem (to proceed to punish him): a fine, multam imponere in aliquem; poenā pecuniariā or multā et poenā multare aliquem (the latter, Cic., Balb., 18): ☞ multam irrogare, in the Gold Age = to lay before the people a proposal [rogatio] that a fine of such an amount should be imposed upon an offender by a vote of the people assembled in “comitia.” Thus Cic., Legg., 3, 3, 3, cum magistratus judicassit irrogassitve; per populum multae poenae certatio esto. To inflict disgrace, alicui turpitudinem inferre or infligere: alicui probrum, infamiam inferre: ignominia aliquem alhcere or notare: alicui ignominiam injungere or contumeliam imponere. To inflict pain, dolorem facere, efficere, afferre, commovere, excitare, incutere, on anybody, alicui: severe pain, magnum et acerbum dolorem commovere: dolorem quam acerbissimum alicui inurere. To inflict an injury; Vid: INJURY.