HATE Copy link • HATE 1. v. odisse (both absolutely and with accusative of the person hated; also, IMPROP., to hate [ = vehemently dislike] a thing, illud rus, Ter.; Persicos apparatus. Hor.): odium in aliquem habere or gerere: odio in aliquem ferri: odium in aliquem concepisse or erga aliquem suscepisse (to harbor or entertain hatred against anybody). A person hates anything, tenet aliquem odium alicujus rei; aliquis alicujus rei odium habet: anybody hates another very much, acerbissimum est alicujus odium in aliquem: a person hates anything very much, magnum aliquem cepit alicujus rei odium: he hates himself, ipse se fugit (Vid: Cic., Rep., 3, 22, 33; De Fin., 5, 12, 35): to hate intensely, odium intendere; odisse aliquem acerbe et penitus (Cic.): to be hated by anybody, odio alicui esse; in odio apud aliquem esse: to be hated very much by anybody, magno odio esse alicui or apud aliquem: odium alicujus ardet in me: he is generally (very much) hated; all men hate him (very much), omnium odia in eum conversa sunt or in eum ardent; magno est apud omnes odio: neither to hate nor to love, neque ira neque gratia teneri. The Romans and I mutually hate each other, odi odioque sum Romanis. 2. s. Vid: HATRED.