FROWN Copy link • FROWN 1. v. frontem contrahere (frontem rugare, not prae-Augustan; Cf, never frontem corrugare): supercilia contrahere (angrily, ira, Quint., 11, 3, 79; opposed to deducere tristitia; remittere hilaritate. Cic. has superciliorum contractio; hence the phrase is, no doubt, quite classical): vultum adducere: vultus acerbos or tristes sumere (to look sullen). You are frowning, vultus tuus rugas colligit et trahit (al. attrahit) frontem (i. e., assumes a serious or gloomy air, Sen., Benef., 6, 7, 1): to frown at anybody (IMPROP.), aliquem inimico vultu intueri; iratos oculos defigere in aliquem (stronger term, Ov., Am., 2, 8, 15); also, animo iniquo infestoque intueri (Liv.). 2. s. vultus severus ac tristis: supercilium (inasmuch as one contracts or wrinkles the eyebrows; Vid: Cic., Sext., 8, 19; Martisalis, 11, 2, 1): oculi truces: vultus trux (a gloomy and furious look).