Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
EXTREME Copy link
• EXTREME
1.
  • adj., extremus (that is furthest from me; hence, figuratively, extreme, i. e., commanded by necessity, departing from the usual custom): ultimus (the last in a real or supposed series; hence, figuratively, the last that still remains after others; that one can think of only after the others): summus (the highest; hence, figuratively, that exceeds or surpasses everything; that can be surpassed by nothing): extreme part, pars extrema: extreme danger, ultimum discrimen; summum periculum. An extreme remedy, anceps auxilium (☞ Cels., 2, 10). Extreme remedies must be tried in extreme cases, si periturus sit, qui laborat, nisi temeraria quoque via, fuerit adjutus... satius est anceps auxilium experiri, quam nullum (Cels., 2, 10): to be brought into extreme danger, in ultimum discrimen adduci; in summum periculum vocari: extreme misfortune, extremum malorum; extremus casus: extreme need, summae angustiae; extremes res; extrema or ultima (dangerous state); ultimum or extremum inopiae; summa inopia (extreme want): to fall into extreme poverty, venire ad ultimum or extremum inopiae: on account of the extreme cold, propter vehementiam frigoris (Vitr.).
  • Extreme unction, *extrema unctio (technical term).
2. s. By adjective, summus. The extreme of right is the extreme of wrong, summum jus summa injuria. To run into extremes, *modum excedere in contrarias partes; nimis vehementem esse in utramque partem; plus minusve facere (Vid: Ter., Heaut., 3, 1, 31; Phorm., 3, 3, 21, Ruhnken).