Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
EXCITE Copy link
• EXCITE
excitare (to rouse up from a state of inactivity or depression, aliquem or alicujus jacentem animum; aliquem ad aliquid; also, risum, plausum, suspicionem alicui; motum in animis hominum, emotion, opposed to motum sedare): concitare (to put in a state of violent activity, aliquem ad aliquid; by anything, aliqua re; multitudinem; aliquem ira; animos, opposed to remittere, Quint.): incitare (to set in motion, and urge onwards to an object, or, figuratively, against a person, aliquem, alicujus animum, libidines; studium alicujus rei; aliquem ad aliquid: aliquem in or contra aliquem, against another): excire, conciere or concire (in classic prose, only = to stir up the mind passively to any action; seldom to produce a passion, evil of any kind, etc.; e.g., iram concire; seditionem concire; terrorem excire): movere, commovere (to move, agitate, stir the mind or senses; then = to produce some emotion or passion, or something evil; e.g., misericordiam, se ditionem, bellum movere or commovere; suspicionem, risum movere): conflare (to blow up, to kindle = to cause, alicui invidiam: bellum): instigare (to urge on; to instigate, not very common; te instigante, Cic.; Romanos in Hannibalem, Liv.): acuere: exacuere (to sharpen; and hence, to produce vigor, alacrity, vehemence; acuere aliquem ad crudelitatem; acuere aliquem [opposed to languorem afferre alicui, Cic.]; acuere pectora virorum fortium, Liv.; exacuere aliquem [opposed to deterrere, Cic.]; exacuere aliquem ira, Nep.: irritare (e.g., animos ad bellum, Liv.; aliquem ad necem alicujus, Velleius): stimulare (to spur on, stimulate; with accusative of object; in aliquid; ut, ne, and poetically, infinitive; anybody against anybody, aliquem in aliquem): inflammare (to kindle a violent feeling, aliquem in aliquem; against anybody, sensus animorum atque motus [opposed to exstinguere, Cic.]; invidiam alicujus; aliquem aliqua re, and ad aliquid). ☞ Exstimulare, poetically, and in post-Augustan, prose. (The words are found in this connection and order.) incitare et stimulare (Liv.); stimulare atque excitare (Cic.); inflammare et incendere; excitare et inflammare; accendere et stimulare; impellere et incendere. The Romans also expressed it, figuratively, by stimulos alicui admovere or addere; stimulos subdere alicujus animo; calcaria alicui adhibere or admovere; ignem alicui subjicere (especially to excite the envy of anyone). To excite to battle or to war, ad certamen, ad bellum incitare or irritare aliquem: to excite to learning, irritare aliquem ad discendum: to excite to anger, alicui acuere iram; aliquem ad iram irritare; or simply irritare aliquem: to be excited by anger, ira exacui or incendi: to excite desire, cupiditatem afferre; in anybody, after anything, alicui alicujus rei: to be excited (of the senses), moveri (e.g., ut sensus moventur in summis voluptatibus; Cic.). ☞ For to excite admiration, surprise, thirst, appetite, etc., [Vid: those substantives.