Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DISORDER Copy link
• DISORDER
1.
  • Want of regular disposition; confusion, implicatio (e.g., rei familiaris): perturbatio ordinis (the disturbed order of things): perturbatio alicujus rei (the act of confusing anything; e.g., exercitus): negligentia alicujus rei (neglect; e.g., in domestic affairs, rei familiaris; Vid: also, CONFUSION): to throw into disorder, to be in disorder, etc. [Vid: “to put, etc., into CONFUSION”]: the enemy advances in great disorder, ordinibus incompositis effuse veniunt hostes: they fled to their camp in great disorder, effuso cursu castra repetunt.
  • Disturbance; Vid:
  • Irregularity [Vid: CONFUSION].
  • Breach of laws, licentia; effrenata licentia.
  • Disease; Vid:
  • Discomposure of the mind, mentis perturbatio: animi commotio: animus perturbatus et incitatus :aestus error, etc.: animi motus nimii (= perturbationes, Cic.). Vid: PERTURBATION.
2.
  • v. To throw into confusion, turbare (e.g., statum civitatis; ordines hostium): perturbare (e.g., exercitum, civitatem): conturbare (e.g., ordines, rem; and especially rationes, accounts): miscere (turn topsy-turvy; e.g., rempublicam): confundere (e.g., ordines): ordinem alicujus rei perturbare (Cic.); ordinem alicujus rei confundere (e.g., disciplinae, Tac., Hist., 1, 60). To disorder everything, omnia perturbare or miscere. [Vid: CONFUSION and To CONFUSE].
  • To disturb the body (= make sick), morbum alicui afferre or incutere; aliquem valetudine tentare (e.g., of an unhealthy autumn, Caes.): morbo tentare (Cic.): commovere: anybody’s stomach is disordered, aliquis alvo commovetur (Plin.).
  • To disturb the mind, mentem turbare; animum (vehementer) commovere aliqua re: animum conturbare (e.g., utilitatis specie): omnes animi sensus confundere († Lucr.). Vid: also, To DISTURB.