DISORDER Copy link • DISORDER 1. Want of regular disposition; confusion, implicatio (e.g., rei familiaris): perturbatio ordinis (the disturbed order of things): perturbatio alicujus rei (the act of confusing anything; e.g., exercitus): negligentia alicujus rei (neglect; e.g., in domestic affairs, rei familiaris; Vid: also, CONFUSION): to throw into disorder, to be in disorder, etc. [Vid: “to put, etc., into CONFUSION”]: the enemy advances in great disorder, ordinibus incompositis effuse veniunt hostes: they fled to their camp in great disorder, effuso cursu castra repetunt. Disturbance; Vid: Irregularity [Vid: CONFUSION]. Breach of laws, licentia; effrenata licentia. Disease; Vid: Discomposure of the mind, mentis perturbatio: animi commotio: animus perturbatus et incitatus :aestus error, etc.: animi motus nimii (= perturbationes, Cic.). Vid: PERTURBATION. 2. v. To throw into confusion, turbare (e.g., statum civitatis; ordines hostium): perturbare (e.g., exercitum, civitatem): conturbare (e.g., ordines, rem; and especially rationes, accounts): miscere (turn topsy-turvy; e.g., rempublicam): confundere (e.g., ordines): ordinem alicujus rei perturbare (Cic.); ordinem alicujus rei confundere (e.g., disciplinae, Tac., Hist., 1, 60). To disorder everything, omnia perturbare or miscere. [Vid: CONFUSION and To CONFUSE]. To disturb the body (= make sick), morbum alicui afferre or incutere; aliquem valetudine tentare (e.g., of an unhealthy autumn, Caes.): morbo tentare (Cic.): commovere: anybody’s stomach is disordered, aliquis alvo commovetur (Plin.). To disturb the mind, mentem turbare; animum (vehementer) commovere aliqua re: animum conturbare (e.g., utilitatis specie): omnes animi sensus confundere († Lucr.). Vid: also, To DISTURB.