DISCOUNTENANCE Copy link • DISCOUNTENANCE 1. v. Put out of countenance, pudorem alicui injicere or incutere (†): ruborem alicui afferre (Tac.; to shame anybody; make him blush): confundere aliquem or alicujus animum (disconcert him). Discourage; afford no countenance to, improbare aliquid: non probare aliquid (not to approve of): aversari aliquid, or aliquem, or (Plin.) aversari et damnare aliquem (in Aur. Victor, vultu notare aversato): averso or alieno ab aliquo animo esse (Cic.): aversum esse alicui rei (Hor.) or (better in prose) ab aliqua re (e.g., mercaturis, Hor.): ab aliquo alienum or alieniorem esse: alicui non aequum esse: aliquid non aequis oculis aspicere († Verg.): alicui non favere (not to support or encourage him): respuere aliquem or aliquid: aliquem aspernari et respuere (to despise and reject him): averso animo excipere aliquem (to receive him with marks of dislike, etc., Tac., Hist., 4, 80). 2. s. animus aversus or (Sen.) aversior: improbatio (disapproval, rejection). To show discountenance; Vid: To DISCOUNTENANCE.