CUNNING Copy link • CUNNING 1. s. astutia. calliditas (clever cunning, astut. as natural quality; calliditas, as acquired by practice): versutia (the cunning that is fertile in expedients): vafrities (trickiness; especially in legal affairs): consilium, callidum inventum (a shrewd or subtle design, cunning, as single act; astus hardly belongs to the prose of the Golden Age): dolus (a subtle or cunning design or plot, for the purpose of defrauding or deceiving anybody): ars: artificium (a trick): to allow one’s self to be deceived by anybody’s cunning, arte or dolo capi, falli: to have recourse to cunning, arte uti, against anything, adversus aliquid (e.g., vim); dolum commoliri: to have recourse to cunning in deceiving anybody, dolum intendere ad aliquem fallendum. [Vid. DECEIT, FRAUD]. Art, skill, ars: dexteritas: solertia: ingenii dexteritas: peritia alicujus rei. Vid: SKILL. 2. adj. Crafty, astutus; callidus; versutus; vafer; dolosus [SYN. in CUNNING, subst.] : veterator (of a person who, from practice, is versed in all sorts of trickery). (The words are found in this connection and order.) callidus et astutus; astutus et callidus; versutus et callidus; veterator et callidus callidus et acutus ad fraudem: subdolus (deceitful, with cunning) [Vid: DECEITFUL.] Knowing, peritus (usu): usu atque exercitatione praeditus (having experience): expertus; callidus; peritus alicujus rei: gnarus alicujus rei; exercitatus, versatus in aliqua re; instructus; sollers; habilis; dexter [SYN. in SKILLFUL]. A cunning woman, hariola: vates (fortune-teller).