contrarius: pugnans, repugnans (of things): diversus (quite different): disparatus (in logic, Vid: Cic., De Invent., 1, 28, 42): obloquens (of persons contradicting). Contradictory things, etc., quae inter se pugnant, repugnant, sunt contraria (Cic.): contradictory assertions, statements, etc., *verba, quae inter se repugnant or non cohaerent. Contradictory laws, leges contrariae (Quint.): to be contradictory, inter se pugnare or repugnare: in maxima inconstantia versari (of opinions, Cic., N.D., 1, 16, 42). To issue contradictory decrees, contrarium decernere atque (paullo ante) decreverat. Vid: CONTRARY.