contemnendus (to be despised): contemptus: despectus (despised, SYN. in DESPISE): abjectus (worthless). (the words are found in this connection and order), contemptus et abjectus: vilis (mean; e.g., honour): [☞ not contemptilis, despicabilis, or aspernabilis]; contemptible in the eyes of all the rest, abjectus, or contemptus, or despectus a ceteris: a contemptible fellow, homo despicatissimus: homo contemptissimus, or contemptissimus et despectissimus: to become contemptible, in contemptionem venire or adduci: to render contemptible, contemptum or contemptionem afferre alicui: in contemptionem adducere aliquem: to render anybody contemptible in anybody’s eyes, afferre alicui contemptionem apud aliquem: to be contemptible, contemptui or despicatui (not despectui) esse.