ASSAULT Copy link • ASSAULT 1. v. adoriri, aggredi aliquem: impetum facere or invadere in ahquem: incurrere, incursare in aliquem: oppugnare or impugnare (urbem. etc. also aliquem). With the sward, ferro petere or lacessere aliquem: in the rear, a tergo adoriri aliquem. [SYN. in ASSAIL.] To commit an assault on anybody, alicui manus afferre, admovere, injicere: alicui vim afferre (also = to lay violent hands on, to kill): alicui vim et manus injicere (to commit violence): plagam or plagas alicui imponere, infligere, injicere (to strike anybody). 2. s. impetus: incursus (both of enemies and of a disease): oppugnatio, impetus in locum factus (assault on a town). A personal assault, vis or verbera. To commit an assault upon anybody, alicui vim afferre (Cic.): vim facere in aliquem (Ter.). [Vid. ASSAULT, v.] To accuse anybody of an assault, or bring an action of assault against anybody, aliquemreum facere de vi. To take a town, etc., by assault, vi or impetu capere: vi or per vim expugnare: impetu facto scalis capere. To determine on an as sault, exercitum ad urbem oppugnandam admovere: to order an anault, urbem vi adoriri or oppugnare: scalis muros aggredi. To commit a criminal assault, vim or stuprum afferre alicui; stuprum inferre alicui; per vim stuprare aliquam; decus muliebre expugnare (Liv.). [Vid. ATTACK, end.]