APPREHENSION Copy link • APPREHENSIONcomprehensio (act of seizing; of arresting; e.g., sontium, Cic..): prehensio (in a judicial sense; e.g., jus prehensionis habere, of arrest). Mental conception, captus (manner of apprehending; in classical prose, only in the phrase ut est captus alicujus or aliquorum): vis percipiendi (faculty of comprehending): intelligentia (power of understanding; understanding; post-Augustan, intellectus): intelligendi prudentia or prudentia (the understanding as a faculty, and a clear view into the nature of things obtained by its means, Cic., De Or., 1, 20, 90; and Partitiones Oratoriae, 8, 29): ingenium (mental powers generally; quickness, talents). Quickness of apprehension, celeritas percipiendi; celeritas ingenii. Quick of apprehension, docilis: in aliquo est ingenii docilitas (easily learning): perspicax (seeing clearly through a thing). Slow of apprehension, indocilis: tardus: stupidus. To descend to the apprehension of one’s audience, ad intelligentiam audientium or auditorum descendere. Suited, adapted, etc., to the apprehension of ordinary men, ad sensum popularem vulgaremque or ad commune judicium popularemque intelligentiam accommodatus or accommodate; intelligentia a vulgari non remotus: to descend to the apprehension of one’s pupils, of beginners, ad intelligentiam discentium descendere; se summittere ad mensuram discentium (Quint.): to be beyond our apprehension, fugere intelligently nostrae vim: to sharpen apprehensions, ingenium or intelligendi prudentiam acuere. Notion, opinion, Vid: Fear, anxiety, Vid.