APPEAL Copy link • APPEAL 1. v. appellare aliquem (to the tribunes of the people, the senate, the emperor, etc.): provocare ad aliquem (especially to the whole people: tribunos plebis appello et provoco ad populum, Liv., 8, 33. Both verbs also stand absolutely): against any body or any thing, appellare, provocare adversus aliquem or aliquid (also provocare aliquid): from anybody to anybody, ab aliquo ad aliquem: to the people from a sentence, ad populum provocare sententiam: Call to witness, etc.: testari, testem facere aliquem, etc.: to appeal to Heaven, deum testari; deum invocare testem. Call loudly upon, inclamare aliquem: invocare aliquem. 2. s. appellatio: provocatio [Vid. APPEAL, v.] : to anybody, ad aliquem, also alicujus: to anybody from anybody, ab aliquo ad aliquem: to anybody against anybody or anything, ad aliquem adversus aliquem or aliquid. To make an appeal, appellationem, provocationem interponere (Scaevola, Dig.): to receive or allow an appeal, appellationem admittere, recipere (Ulp., Dig.): to grant anybody an appeal, dare alicui provocationem or jus provocationis (adversus aliquem). A magistrate or punishment from which there lies no appeal, magistratus, poena sine provocatione. An appeal (as writing), libellus appellatorius (Ulp., Dig.). A court of appeal, jiudicium ad quod provocari potest: senatus provocationum.