Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• cassus, a, um, adj., empty, void, hollow.
  1. I. Prop. (syn.: inanis, vacuus; mostly poet.).
    1. A. Absol.: nux, Plaut. Ps. 1, 3, 137; Hor. S. 2, 5, 36: glans, Plaut. Rud. 5, 2, 37: canna, unfruitful, Ov. F. 6, 406: granum inane cassumque, Plin. 18, 17, 45, § 161: anulus, Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15. 6.—Subst.: palearum cassa, Sol. c. 52 fin.—
    2. B. Expressing that of which the subject is empty, etc., wanting, devoid of, deprived of, without.
      1. 1. With abl.: sanguine cassa (cochlea), bloodless, Poët. ap. Cic. Div. 2, 64, 133; so, virgo dote cassa, Plaut. Aul. 2, 2, 14: lumine aër, Lucr. 4, 368: lumine corpus, id. 5, 719; 5, 757: animā corpus, id. 3, 562.—Poet.: cassus lumine (= vitā), deprived of life, dead, Verg. A. 2, 85; imitated by Stat. Th. 2, 15; and in like sense aethere cassus, Verg. A. 11, 104: simulacra cassa sensu, Lucr. 4, 127.—
      2. 2. With gen.: cassus luminis ensis, Cic. Arat. 369.—
      3. 3. With ab: elementum ab omnibus, App. de Deo Socr. p. 46.—
  2. II. Trop., vain, empty, useless, futile, fruitless (syn.: inanis, irritus): cassum quiddam et inani vocis sono decoratum, * Cic. Tusc. 5, 41, 119; so, copia verborum, Lucr. 4, 511: vota, Verg. A. 12, 780: fertilitas terrae, Ov. M. 5, 482: fraus, Luc. 5, 130: consilia, Sen. Troad. 570: viae, vain, profitless, Stat. Th. 11, 449: labores, Plin. Ep. 8, 23, 6: manus, without effect, Stat. Th. 9, 770: augur futuri, false, erring, id. ib. 9, 629: omen, id. ib. 5, 318.—Subst.: cassa, ōrum, n., empty things: palearum, Sol. 52; esp. of speech: cassa memorare, to talk idly, Plaut. Cist. 4, 1, 16; so, cassa habebantur quae, etc., were thought vain, futile, Tac. H. 3, 55; Sen. Herc. Oet. 352.— Esp. freq. in poetry (in prose, but not in Cic.), in cassum, or, in one word, incas-sum, adverb., in vain, uselessly, to no purpose: ex multis omnia in cassum cadunt, Plaut. Poen. 1, 2, 147; cf. Lucr. 2, 1165: temere, in cassum frustraque, without aim or purpose, fortuitously, id. 2, 1060; so id. 5, 1002; 5, 1430: furere, Verg. G. 3, 100: longos ciebat Incassum fletus, id. A. 3, 345: tot incassum fusos patiere labores? id. ib. 7, 421.—In prose: quae profecto incassum agebantur, Sall. H. 3, 61, 11 Dietsch: vana incassum jactare tela, Liv. 10, 29, 2: incassum missae preces, id. 2, 49, 8: aliquid incassum disserere, Tac. A. 1, 4; Just. 11, 15, 6; Lact. 6, 9, 17; Sen. Brev. Vit. 11, 1: frustra in cassumque. Mart. Cap. 1, § 10.— Also cassum: quid cassum times? Sen. Herc. Oet. 353; cf.: μάτην, frustra, nequicquam, cassum, Gloss. Cyrill.