Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• tābes, is, f. [root in Gr. τήκω, ἐτάκην, to melt; suffix as in plebes, pubes], a wasting away, melting, dwindling, consumption corruption, putrefaction; a wasting disease, consumption, decline; plague, pestilence.
  1. I. Lit. (class.; syn. lues): aegritudo (habet) tabem, cruciatum, afflictationem, foeditatem, Cic. Tusc. 3, 13, 27: fames lenta nos consumit tabe, Plin. 2, 63, 63, § 156: atrox hiems seu parum provisi commeatus et orta ex utroque tabes, Tac. A. 12, 50: orta per Aegyptum, id. H. 5, 3: per tabem tot annorum omnibus consumptis, Liv. 40, 29, 5: cadaveris, Suet. Vit. 10; Luc. 2, 166; 7, 809: corpora ... seu tabe vetustas Abstulerit, Ov. M. 15, 156: multorum tabe mensum mortuum, Liv. 3, 24, 4: arborum, Plin. 17, 24, 37, § 225: soli, barrenness, id. 8, 21, 33, § 79: tanta vis morbi, uti tabes, plerosque civium animos invaserat, like a consuming fever, Sall. C. 36, 5; cf.: tanta vis avaritiae, velut tabes, invaserat, etc., id. J. 32, 4; id. Fragm. ap. Fest. p. 359; Liv. 2, 23, 6; cf. id. 7, 22, 5.—Trop.: tabes crescentis fenoris, Liv. 7, 38, 7: infecit ea tabes legionum quoque motas jam mentes, Tac. H. 1, 26; 5, 3: oculorum, id. ib. 4, 81; Ov. M. 2, 807: quos durus amor crudeli tabe peredit, Verg. A. 6, 442; Cels. 3, 22. —
  2. II. Transf., concr., the moisture of a melting or decaying substance, corruption (rare, and perh. not ante-Aug.): tabes liquentis nivis, Liv. 21, 36, 6; cf. Sen. Q. N. 4, 2; so, sanguinis, Liv. 30, 34, 10: funesta veneni, Ov. M. 3, 49: tinctaque mortiferā tabe sagitta madet, poison, id. P. 3, 1, 26: pituitae, Plin. 7, 16, 15, § 70: putri arboris, id. 15, 19, 21, § 80: cujus aceti asperitas visque in tabem margaritas resolvit, id. 9, 35, 58, § 120.