Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• ac-cūro (adc.), āvi, ātum, 1, v. a. (arch. accurassis = accuraveris, Plaut. Ps. 4, 1, 29; id. Pers. 3, 1, 65), to take care of, to do a thing with care.
  1. I. In gen. (in Plaut. and Ter. very often; more rare in the class. per., partic. in the verb. fin.; while the P. a. occurs very often in Cic., see below).
          1. α. With acc.: prandium alicui, Plaut. Mer. 1, 3, 25: quod facto est opus, id. Cas. 3, 3, 25: rem sobrie aut frugaliter, id. Pers. 4, 1, 1 al.: melius adcurantur, quae consilio geruntur, quam quae sine consilio administrantur, Cic. Inv. 1, 34, 58: virtus et cultus humanus sub tecto adcurantur, id. Fr. in Col. 12 praef.: barbam, Lampr. Heliog. 31.—
          2. β. Absol.: ergo adcures: properato opus est, Plaut. Mil. 3, 1, 210, v. Ritschl a. h. l.—
          3. γ. With ut or ne: omnes bonos bonasque adcurare addecet, suspicionem et culpam ut ab se segregent, Plaut. Trin. 1, 2, 42; so with ut, Ter. And. 3, 2, 14; with ne, id. Hec. 5, 1, 12.—
  2. II. Esp.: adcurare aliquem, to treat one carefully, regale a guest, Plaut. Ep. 5, 1, 55.—Hence, accūrātus, a, um, P. a., prepared with care, careful, studied, elaborate, exact (never of persons, for which diligens is used; syn.: meditatus, exquisitus, elaboratus, politus): adcurata malitia, a studied artifice, Plaut. Truc. 2, 5, 20: adcuratae et meditatae commentationes, Cic. de Or. 1, 60, 257: adcuratius et exquisitius dicendi genus, id. Brut. 82, 283: adcuratissima diligentia, id. Att. 7, 3 al: adcuratum habere = adcurare, to take care, be at pains, Plaut. Bac. 3, 6, 21. —Adv.: accūrāte, carefully, nicely, exactly (syn.: diligenter, studiose, exquisite), Cic. Att. 16, 5; id. Parad. 1, 4; id. Brut. 22 al.—Comp., id. Att. 8, 12; Caes. B. G. 6, 22; id. B. Alex. 12.—Sup., id. Fam. 5, 17; Nep. Lys. 4, 2.