Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• rĕ-verto (-vort-) and rĕ-vertor (-vort-), versus (-vors-) (inf. paragog. revertier, Phaedr. 4, 18, 14), 3 (the authors of the ante-Aug. per. make the perfect forms, with the exception of the part. reversus, only from the active root, reverti, reverteram, revertisse, etc., Plaut. Am. 3, 2, 28: Cic. Fam. 10, 28, 1; id. Att. 8, 3, 7; id. Phil. 2, 24, 59; id. Div. 1, 15, 27; id. Phil. 8, 10, 28; id. Tusc. 5, 37, 107; Caes. B. G. 1, 8; 1, 31, 2, 29; 2, 14; Sall. C. 37, 11 et saep.: reversus, Cic. Phil. 6, 4, 10; Caes. B. G. 6, 42; Sall. H. 4, 4 Dietsch; but cf.: reversus sum, etc., Vell. 2, 42, 3; Quint. 7, 8, 2; 11, 2, 17; Tac. A. 12, 21; Front. Strat. 4, 2, 8; 4, 5, 17; Val. Max. 5, 1, 1; Nep. Them. 5, 2. But in the present tenses the active form is rare: revortit, Lucr. 3, 1061; 5, 1153, and Pompon. ap. Non. 476, 2; or Com. Rel. p. 201 Rib.: revertebant, Amm. 19, 5, 2; cf. Neue, Formenl. 2, p. 345 sq.; Zumpt, Gram. § 209 fin.) [verto], to turn back, turn about; to come back, return (syn.: redeo, revenio).
  1. I. Lit.: clamitant me ut revertar, Plaut. Ps. 5, 1, 30: (Deiotarus) cum ex itinere revertisset ... persaepe revertit ex itinere, Cic. Div. 1, 15, 26 sq.; cf. id. ib. 2, 8, 20: eodem (vultu) semper se vidisse exeuntem illum domo et revertentem, id. Tusc. 3, 15, 31: ita maestus rediit, ut retractus, non reversus videretur, id. Phil. 6, 4, 10: reversus ille, etc., Caes. B. G. 6, 42: (mulier) per propinquos rogata, ut rediret, non est reversa, Quint. 7, 8, 2 et saep.: cum ego a foro revortor, Plaut. Ps. 1, 2, 30: a Fabricio ponte, Hor. S. 2, 3, 36: a Scythiā, Just. 9, 3, 1; 22, 3, 6: reverti ab exsilio, Tac. H. 1, 77; 2, 92; Suet. Calig. 59: a bello, Cic. Ac. 2, 1, 3; Sen. Suas. 2, 8; for which poet.: silvā, Ov. M. 5, 585: jam ad te revortar, Plaut. Aul. 2, 2, 26: ad aliquem, id. Ep. 3, 3, 43; id. Ps. 4, 7, 62; Caes. B. G. 2, 14 et saep.: nisi domum revorteris, Plaut. Men. 2, 1, 31; so, domum, Ter. Heaut. 1, 1, 16 (opp. egredior); 70; 2, 3, 99; Cic. Tusc. 5, 37, 107 (opp. egressi); Hor. Ep. 1, 15, 24 al.: Formias, Cic. Att. 8, 3, 7: Ameriam, id. Rosc. Am. 9, 26: Epheso Laodiceam, id. Fam. 3, 10, 3: hunc in locum, id. Rep. 6, 25, 29: in castra, Sall. J. 58, 7: ad assuetas sibi sedes, Quint. 11, 2, 6: huc, Plaut. Am. 2, 2, 57; 3, 2, 28; Ter. Ad. 4, 1, 9; Cic. Rep. 6, 13, 13 (opp. hinc profecti). — With double nom.: consules praedā ingenti partā victores reverterunt, Liv. 7, 17. —
        1. b. Of things: sol inde (sc. a brumalibus flexibus) revortens, Lucr. 5, 616: revertitur idem sol sub terras, id. 5, 658: revertitur luna ad signum quodque, id. 5, 635: multa videbis retro repulsa revorti, id. 2, 130: retroque a terrā cunctā revorti, id. 1, 785: quis neget . . . Tiberim reverti, Hor. C. 1, 29, 12: sol reversus, Manil. 5, 464. —
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to return: nescit vox missa reverti, Hor. A. P. 390; cf. Quint. 10, 7, 14: leti jam limine ab ipso Ad vitam possint revorti, Lucr. 2, 961: ad superiorem consuetudinem, Cic. Fam. 9, 24, 2: ad illum animum meum pristinum, id. ib. 10, 28, 1: ad sanitatem, Caes. B. G. 1, 42: ad corporis commodum, Cic. Inv. 2, 56, 168: haec ad easdem particulas, Quint. 3, 6, 65: ad Musas, Ov. Tr. 3, 7, 9: ad bonam vitae consuetudinem, Dig. 34, 4, 30: ut reverteretur in gratiam mecum, Petr. 87: poena in caput tuum, Ov. A. A. 1, 340; cf. Tac. H. 3, 31. —
    2. B. In partic., in speech (after a digression), to return, revert to a theme, etc.: scribam tibi tres libros, ad quos revertare, Varr. R. R. 1, 1, 4: discedo parumper a somniis, ad quae mox revertar, Cic. Div. 1, 23, 47: sed, ut ad propositum revertamur, etc., id. Fin. 2, 32, 104: ut ad me revertar, id. Cael. 3, 6: ad illam puellam exposititiam, Plaut. Cas. prol. 79: proinde ad id revertar, Curt. 7, 1, 26: illuc, Nep. Dion, 4. — In a comic equivoque: revortor rursus denuo Carthaginem, Si quid mandare voltis aut curarier, Plaut. Poen. prol. 79.