Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (4 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• arcānus, a, um, adj. [v. arceo], orig., shut up, closed; hence, trop.,
  1. I. That keeps a secret, trusty: dixisti arcano satis, Plaut. Trin. 2, 4, 155: petiit, ut aliquem ex arcanis mitteret, Plin. 7, 52, 53, § 178.— Hence, poet., of the night: omina arcanā nocte petita, in silent night, or night that keeps secrets, Ov. H. 9, 40; Stat. S. 1, 3, 71.—
  2. II. Hidden, concealed, secret, private (class., although very rare in Cic.): at quīcum joca, seria, ut dicitur, quīcum arcana, quīcum occulta omnia, Cic. Fin. 2, 26, 85: consilia, Liv. 35, 18; so Hor. C. 3, 21, 15: secretae et arcanae opes, Plin. Pan. 34, 3: fontis arcani aqua, Tac. A. 2, 54: libidines, Suet. Tib. 43 al.: littera celatos arcana fatebitur ignes, Ov. M. 9, 516: sensus, Verg. A. 4, 422 al.— Esp., in the lang. of religion, of things sacred and incommunicable: ARCANA VRBIS PRAESIDIA, Inscr. Orell. 2494: audivit arcana verba, quae non licet homini loqui, Vulg. 2 Cor. 12, 4; and of secret, mysterious usages: sacra, Ov. M. 10, 436: arcana cum fiunt sacra, Hor. Epod. 5, 52; so Stat. S. 3, 4, 92; Sil. 2, 427; Claud. Rapt. Pros. 3, 402; and by poet. license transf. to the deity presiding over such mysteries: qui Cereris sacrum Volgavit arcanae, Hor. C. 3, 2, 27.—Hence, subst.: arcānum, i, n., a secret.
    1. A. In gen.: nox arcanis fidissima, Ov. M. 7, 192: arcani Fides prodiga, Hor. C. 1, 18, 16: si quid umquam arcani sanctive ad silendum in curiā fuerit, Liv. 23, 22, 9: arcana regum, Curt. 4, 6, 5: revelare arcana, Vulg. Prov. 11, 13: denudare arcana amici, ib. Eccli. 27, 17.—
    2. B. Spec., a sacred secret, a mystery: fatorum arcana, Ov. M. 2, 639; so Verg. A. 7, 123: Pythagorae arcana, Hor. Epod. 15, 21; cf.: Jovis arcana, the secret decrees of, id. C. 1, 28, 9: deorum arcanum proferre, Plin. Pan. 23, 5: arcana quaedam, secret rites (of the diviners), Vulg. Exod. 7, 11: violabunt arcanum meum, my secret place, sanctuary, Vulg. Ezech. 7, 22 et saep.—Adv.: arcā-nō (cf. Charis. pp. 173 and 179 P.), in secret, privately: arcano tibi ego hoc dico, Plaut. Trin. 2, 4, 117: hunc (librum) lege arcano convivis tuis, Cic. Att. 16, 3 (cf. Charis. l. c.): arcano cum paucis familiaribus suis colloquitur, Caes. B. C. 1, 19.— * Comp.: arcanius judicare aliquid de aliquā re, Col. 3, 2 fin.—Sup. not used.