Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• părens, entis, m. and f. (
  1. I. gen. plur. parentum and parentium, cf. Varr. L. L. 8, § 66 Müll.; Charis. p. 111 P.; Diom. p. 282 ib.: masculino genere parentem appellabant antiqui etiam matrem, Fest. p. 151 Müll.; so, Gracchus, Charis. p. 79 P.) [pario], a procreator, a father or mother, a parent; most freq. in the plur., parents.
      1. 1. Lit.: SI PARENTEM PVER VERBERIT ... DIVIS PARENTVM SACER ESTO, Lex regia: qui parentem aut hospitem Necasset, Enn. ap. Non. 153, 29 (Trag. v. 239 Vahl.): parens tuus, Cic. Sull. 29, 81; Hor. A. P. 313: illum et parentis crediderim sui Fregisse cervicem, id. C. 2, 13, 5: alma parens Idaea deum, Verg. A. 10, 252: an tu reris eum (Orestem) occisā insanuisse parente? etc., Hor. S. 2, 3, 134: imperator, qui sibi parentis loco esset, i. e. entitled to the reverence due a father, Liv. 4, 42, 8; cf.: (Lolliam) privignis parentis loco futuram, be a mother to them, Tac. A. 12. 2: parentis eam (Darii matrem) loco diligi colique, Curt. 5, 3, 11: per speciem honorandae parentis, Liv. 8, 22, 2; 26, 49, 13.—In plur.: quae (caritas) est inter natos et parentes, Cic. Lael. 8, 27: parentes cum liberis, Caes. B. G. 5, 14, 4; Cic. Verr. 2, 5, 42, § 108: opus a parentibus majoribusque meis relictum, id. Rep. 1, 22, 35: in parentum loco, id. Planc. 11, 28.— Of animals, a sire or dam, Varr. R. R. 3, 7 fin.: gravida stans, Plin. 8, 42, 66, § 165; Cels. 6, 6, 39; Stat. Th. 10, 231.—
        1. b. Transf.
          1. α. Grandparents, and, in gen., progenitors, ancestors (parentes, like patres, is used of the generations immediately preceding the present; all ancestors more remote than the grandparents are called majores, Seyffert ad Cic. Lael. p. 260): Siciliam tantum ac Sardiniam parentibus nostris ereptas nostrā virtute recuperaturi essemus, Liv. 21, 43, 6: appellatione parentis non tantum pater, sed etiam avus et proavus, et deinceps omnes superiores continentur: sed et mater et avia et proavia, Dig. 50, 16, 51; cf. ib. 2, 4, 4; Fest. p. 221 Müll.; Cic. Inv. 1, 54, 103; Verg. A. 9, 3; 10, 76; 619: si patriam, parentes, antiqua mallent quam dominos et colonias novas, Tac. A. 1, 59; Dig. 23, 3, 5.—
          2. β. Relations, kinsfolk, kindred (rare and not ante-Aug.): solent rei capitis adhibere vobis parentes. Duos ego fratres nuper amisi, Curt. 6, 10, 30; Lampr. Alex. Sev. 67; Capitol. M. Aur. 5; Flor. 3, 18, 5.—(Whether we are to take it in this sense in Liv 34, 32, 12, is doubtful.) —
      2. 2. Trop., a father, founder, inventor, author (class.): me quem nonnulli conservatorem istius urbis, quem parentem esse dixerunt, Cic. Att. 9, 10, 3: operum parens effectorque, id. Univ. 11: Socrates parens philosophiae, id. Fin. 2, 1, 1; cf.: Tullius facundiae Latiarumque litterarum parens, Plin. 7, 30, 31, § 117; and: Homerus primus doctrinarum et antiquitatis parens, id. 25, 2, 5, § 11: (Mercurius) curvae lyrae parens, Hor. C. 1, 10, 6: earum (rerum) parens est educatrixque sapientia, Cic. Leg. 1, 24, 62.—As an honorary appellation: quid prius dicam solitis Parentis Laudibus, i. e. Jupiter, Hor. C. 1, 12, 13: Latius, i. e. Domitian, Stat. S. 1, 2, 178.