Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (11 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• oppōno (obp-), pŏsŭi (in Plaut pŏsīvi), sĭtum, 3 (sync.: oppostus for oppositus, Lucr. 4, 150), v. a. [ob-pono], to set or place against, to set or station before or opposite, to oppose (class., cf.: obicio, offero, adversor).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: se venientibus in itinere, Caes. B. C 3, 30: huic equites, id. ib. 3, 75: turrim ad introitum portūs, id. ib. 3, 39: armatos homines ad omnes introitus. Cic. Caecin. 8, 27: Eumenem adversariis, Nep. Eum. 3, 2: (Hannibali) opposuit natura Alpemque nivemque, Juv 10, 152.—To place or put before, to hold before: ante oculos opposuit manum, Ov F. 4, 178: oculis manūs, id. ib. 3, 46: manum fronti, id. M. 2, 276: gallinae se opponant (pullis), Cic. N. D. 2, 52, 130: foramini oculos, to keep before the opening, Petr. 96: eos opponi omnibus contionibus auctores ad perniciem meam, represented, held up as, Cic. Sest. 19, 42: licet antestari? ego vero Oppono auriculam, offer, present, Hor. S. 1, 9, 76: oppositas habere fores, i. e. closed, Ov. H. 17, 8. —To apply, as a remedy: brassicam, Cato, R. R. 157.—
    2. B. In partic., to set against as a pledge, to pledge, wager, mortgage: pono pallium: ille suum anulum opposivit, Plaut. Curc. 2, 3, 77: potes mutuam drachumam me dare? Ps. Vix hercle opino, etsi me opponam pignori, id. Ps. 1, 1, 84: ager oppositus est, pignori ob decem minas, Ter. Phorm. 4, 3, 56; Vulg. 2 Esdr. 5, 3.—So, with a play upon both meanings: villula nostra non ad Austri flatus opposita est, verum ad milia quindecim, mortgaged, Cat. 26, 1 sq. —
    3. C. To expose, lay bare or open, abandon: opponere se periculis pro re publicā, Cic. Balb. 10, 26: Saguntinis pro nudatā moenibus patriā corpora opponentibus, Liv. 21, 8: nudatas radices hiberno frigori, Plin. 17, 28, 47, § 262.—
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to set before, bring forward, set before the eyes or mind, to oppose, adduce, allege: pericula intendantur, formidines opponantur, Cic. Quint. 14, 47: ut ante occupet (orator), quod videat opponi, id. Or. 40, 138; id. Top. 24, 92; 25, 96: auctoritatem suam, id. Ac. 2, 20, 64: his quattuor causis totidem medicinae opponuntur, id. de Or. 2, 83, 339: opposuisti semel Ciceronis nostri valetudinem: conticui, id. Q. Fr. 2, 8 (10), 1: muri causam, id. Off. 3, 10, 41.—
    2. B. In partic.
      1. 1. To speak against, oppose, object, reply, adduce in contradiction: quid opponas, si negem, Cic. Phil. 2, 4, 8: non minorem auctoritatem, id. Ac. 2, 20, 6: iis opposuit sese Socrates, id. Brut. 8, 31: quid habes quod mihi opponas? id. Phil. 2, 4, 8 sq.: ut opponeret Stoicis, summum bonum esse frui iis rebus, id. Ac. 2, 42, 131.—
      2. 2. To set against, oppose, by way of comparison: multis secundis proeliis unum adversum, et id mediocre, opponerent, Caes. B. C. 3, 73; Phaedr. Epil. 2: rationibus labores, Cic. Rep. 1, 3, 4: quotiens quis dixerit, occidit Alexander Persarum multa milia, opponetur et Callisthenem, Sen. Q. N. 6, 23, 2; id. Ep. 117, 5; 118, 8 sq.; cf.: felicia tempora, quae te Moribus opponunt! Juv. 2, 39.—
    3. C. Jusjurandum alicui, to impose an oath on one, Dig. 37, 14, 6.—Hence. oppŏsĭtus, a, um, P a., placed or standing against or opposite, lying over against, opposed to, opposite (class.): moles oppositae fluctibus, Cic. Off. 2, 4, 14: luna opposita soli, id. Div. 2, 6, 17: oppositam petens contra Zancleia saxa Rhegion, Ov. M. 14, 47.—Trop.: Narbo propugnaculum istis ipsis nationibus oppositum, Cic. Font. 1, 3.—
      1. 2. Subst.: oppŏsĭta, ōrum, n. plur., opposite, i. e. contradictory propositions, opposites (postclass.): opposita (ἀντικείμενα Graeci dicunt), Geil. 16, 8, 13.