Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• obscēnus (obscaen-, and less properly obscoen-), a, um, adj. [perh. ob and caenum, filth],
  1. I. of adverse, unfavorable, evil omen; ill-boding, inauspicious, ominous, portentous (cf.: sinister, funestus): apud antiquos omnes fere obscena dicta sunt, quae mali ominis habebantur, Paul. ex Fest. p. 201 Müll.: obsceni interpres funestique ominis auctor, Matius ap. Varr. L. L. 7, § 96 Müll.; Att. ap. Non. 357, 16: deūm rixa vertat verba obscena, Lucil. ib. 357, 17; Enn. ap. Serv. Verg. A. 8, 361 (Ann. v. 182 Vahl.): montem istum (Aventinum) excluserunt, quasi avibus obscenis ominosum (viz., by reason of the birds, which gave unfavorable omens to Remus), Mess. ap. Gell. 13, 14, 6; so, volucres, birds of illomen, i. e. owls, Verg. A. 12, 876: canes, id. G. 1, 470: obscenum ostentum, Suet. Galb. 4: omen, Cic. Dom. 55, 140: puppis, the fatal ship, that bore Helen when she eloped with Paris to Troy, Ov. H. 5, 119; cf.: Troja, Cat. 68, 99: anus, old witches, hags, Hor. Epod. 5, 98.—Sup.: Alliesis dies dicebatur apud Romanos obscenissimi ominis, Paul. ex Fest. s. v. Alliesis, p. 7 Müll.—
  2. II. Transf., repulsive, offensive, abominable, hateful, disgusting, filthy.
    1. A. In gen. (poet. and in post-Aug. prose; syn.: immundus, turpis): (Allecto) frontem obscenam rugis arat, Verg. A. 7, 417: volucres pelagi, i. e. the harpies, id. ib. 3, 241; 262: upupa, obscena alias pastu avis, Plin. 10, 29, 44, § 86; cf. fames, Verg. A. 3, 367: haustus, of filthy water, Luc. 4, 312: cruor, Verg. A. 4, 455.— As subst.: obscēna, ōrum, n., the excrements, Sen. Ep. 8, 1, 20; also, the urine: qui clam latuit reddente obscena puellā, Ov. R. Am. 437; cf. Mel. 1, 9.—
    2. B. In partic., offensive to modesty, i. e. immodest, impure, indecent, lewd, obscene (class.; syn.: spurcus, impurus): delicatae et obscenae voluptates, Cic. N. D. 1, 40, 111: adulterium, Ov. Tr. 2, 212: obscenas tabellas pingere, Prop. 2, 5, 19 (6, 27): carmina, id. 1, 16, 10: gestus motusque, Tac. A. 15, 37: obscenum in modum formata commotaque manus, i. e. so as to suggest impure thoughts, Suet. Calig. 56: jocandi genus flagitiosum, obscenum, Cic. Off. 1, 29, 104: si obscena nudis nominibus enuntientur, Quint. 8, 3, 38: quodque facere turpe non est, modo occulte, id dicere obscenum est, Cic. Off. 1, 35, 127; cf. id. ib. § 128; Quint. 11, 3, 125. —Comp.: illud Antipatri paulo obscenius, Cic. Tusc. 5, 38, 112: abjectior et obscenior vita, Val. Max. 3, 5 fin.—Sup.: obscenissimi versus, Cic. Q. Fr. 2, 3, 2; Vell. 2, 83, 2.—
      1. 2. Subst.
          1. α. obscēnus, i, m., a lewd person: quis enim non vicus abundat Tristibus obscenis, Juv. 2, 9.—
          2. β. obscēna, ōrum, less freq. in the sing., obscēnum, i. n., the private parts, τὰ αἰδοῖα.—Plur.: Nymphe fugiens obscena Priapi, Ov. M. 9, 347; cf.: pars nudi agunt, pars tantum obscena velati, Mel. 3, 7: obscena, Suet. Calig. 58; id. Dom. 10: obscena corporis, Just. 1, 6.—Sing.: virile, Ov. F. 6, 631; Lact. 1, 21, 28; id. Epit. 23, 8; Jul. Obsequ. 84.—Hence, also, adv.: obscēnē (acc. to II. B), impurely, indecently, lewdly, obscenely (class.): latrocinari, fraudare, adulterare, re turpe est, sed dicitur non obscene, Cic. Off. 1, 35, 128.—Comp.: cujus (Mercurii) obscenius excitata natura traditur, Cic. N. D. 3, 22, 56: obscenius concurrerent litterae, id. de Or. 45, 154.—Sup.: impudicissime et obscenissime vixit, Eutr. 8, 22.