Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (9 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• lăcĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [lacer], to tear to pieces, to mangle, rend, mutilate, lacerate (class., esp. in the trop. sense; syn.: lanio, discerpo).
  1. I. Lit.: quin spolies, mutiles, laceres quemquam nacta sis, Ter. Hec. 1, 1, 8: lacerat lacertum Largi mordax Memmius, Crass. ap. Cic. de Or. 2, 59, 240: corpus uti volucres lacerent in morte feraeque, Lucr. 3, 880: membra aliena, Juv. 15, 102; cf.: lacerato corpore, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Trag. v. 95 Vahl.): morsu viscera, Cic. poët. Tusc. 2, 8: ora, comas, vestem lacerat, Ov. M. 11, 726: amictus, Sil. 13, 389: genas, Ov. Tr. 3, 3, 51: verbere terga, id. F. 2, 695: Tum autem Syrum impulsorem, vah, quibus illum lacerarem modis, Ter. Ad. 3, 2, 17: tergum virgis, Liv. 3, 58; 26, 13: unguibus cavos recessus luminum, Sen. Oedip. 968: quid miserum laceras? Verg. A. 3, 41: ferro, Hor. C. 3, 27, 46: loricam, Verg. A. 12, 98: lacerari morsibus saevis canum, Phaedr. 1, 12, 11: ferae corpus lacerabant, Petr. 115 sq.: carnes dentibus, Vulg. Job, 13, 4; id. Gen. 40, 19.—
    1. B. Esp.
      1. 1. To break up, to wreck, shatter: navem Ulixis, Ov. P. 3, 6, 19: majorem partem classis, Vell. 2, 79, 3: naves, Liv. 29, 8: navigia, Curt. 4, 3, 18: lecticam, Suet. Aug. 91.—
      2. 2. To cut up, carve: obsonium, Petr. 36: anserem, id. 137; 74.—
      3. 3. To waste, plunder: cum Hannibal terram Italiam laceraret atque vexaret, Cato ap. Serv. Verg. E. 6, 7, 6: orbem, Juv. 4, 37.—
  2. II. Trop.
    1. A. To tear to pieces with words, to censure, asperse, abuse, rail at: obtrectatio invidiaque, quae solet lacerare plerosque, Cic. Brut. 42, 156: optimum virum verborum contumeliis, id. Phil. 11, 2: aliquem probris, Liv. 31, 6: Pompeium dempto metu lacerant, Sall. H. 3, 61, 21 Dietsch: meque vosque male dictis, id. J. 85, 26: famam alicujus, to slander, calumniate, id. 38, 54: alicujus carmina, Ov. P. 4, 16, 1: lacerari crebro vulgi rumore, Tac. A. 15, 73.—
    2. B. To distress, torture, pain, afflict: intolerabili dolore lacerari, Cic. Ac. 2, 8, 23: quam omni crudelitate lacerastis, id. Dom. 23, 59: quid laceras pectora nostra morā? Ov. H. 15, 212: meus me maeror cottidianus lacerat et conficit, Cic. Att. 3, 8, 2; cf.: aegritudo lacerat, exest animum planeque conficit, id. Tusc. 3, 13, 27.—
    3. C. To ruin, destroy, dissipate, squander, waste: male suadendo et lustris lacerant homines, Plaut. Curc. 4, 2, 22: patriam omni scelere, Cic. Off. 1, 17, 57: bonorum emptores, ut carnifices, ad reliquias vitae lacerandas et distrahendas, to scatter, disperse, Cic. Quint. 15, 50: pecuniam, to squander, Cic. Verr. 2, 3, 70, § 164: lacerari valde suam rem, Plaut. Merc. 1, 1, 48; cf.: bona patria manu, ventre, to lavish, squander, Sall. C. 14, 2: diem, to waste, Plaut. As. 2, 2, 25; id. Stich. 3, 1, 45.