in-tŭĕor Copy link Outline I. Lit., constr. with simple acc., or ...(a). With simple acc.(b). With in and acc.II. Trop.A. Of the mind, to regard, observe, contemplate ...(a). With acc.(b). With adv.(g). With in and acc.(d). With adB. Esp., to regard with admiration, admire ... • in-tŭĕor, ĭtus, 2, v. dep. (in tmesi: inque tueri, Lucr. 4, 713; archaic form indo tuetur, Enn. ap. Non. 378, 18 = Ann. 73 Vahl.; and intuor, Plaut. Most. 3, 2, 150; Ter. Heaut. 2, 4, 23; Turp. ap. Non. 470, 30; Sen. Hippol. 898, and in the act. form intŭo, ĕre, Commod. 31, 1; 39, 5), to look at, upon, or towards (syn.: adspicio, contemplor, specto). I. Lit., constr. with simple acc., or in and acc. α. With simple acc.: terram intuens modeste, Ter. Eun. 3, 5, 32: solem, Cic. Rep. 6, 18, 19; id. Tusc. 1, 30, 73: aliquid oculis, id. Fam. 5, 17, 4: ornamenta rei publicae, id. Prov. Cons. 9, 22: cum intueor et contemplor unumquemque vestrum, id. Planc. 1: huc atque illuc, id. de Or. 1, 40: lasciviam piscium, Pac. ap. Cic. Div. 1, 14, 24: terram, Cic. Cat. 3, 5, 13: me omnes intueri, id. Ac. 2, 19, 63: ora omnium atque oculos, id. Mil. 16, 42: quid, ut noverca, me intueris? Hor. Epod. 5, 9: faciem alicujus, Nep. Ages. 8, 1: caelum, Suet. Aug. 17: nutum illius diligenter, to watch, Cic. Tusc. 5, 21, 61.— Of situation: cubiculum montes intuentur, Plin. Ep. 5, 6, 28.— β. With in and acc.: in speciem rerum intuens, Cic. Univ. 10: in te intuens, id. Brut. 97, 331.— II. Trop. A. Of the mind, to regard, observe, contemplate, consider, give attention to. α. With acc. (so most freq.): ut tota mente Crassum atque omni animo intueretur, Cic. de Or. 2, 21, 89; cf.: intentis oculis omnes rei publicae partes, id. Agr. 2, 28: voluntatem eorum qui audiunt, id. Or. 8, 24: mentis acies seipsam intuens, id. Tusc. 1, 30: oratores, id. de Or. 1, 34, 156: potius, quid se facere par esset, intuebatur, quam quid alii laudaturi forent. he regarded more, had more respect for, Nep. Att. 9, 5; cf. id. Them. 7, 6: rationem, Quint. 3, 6, 83; 3, 8, 35 al.: tempestatem impendentem, Cic. Sest. 9: id ille intuens, Nep. Alcib. 4, 1. — In pass. part.: intuendum quid affectet quisque, Quint. 5, 10, 28: non tam veteranos intuendos nobis, Cic. Phil. 11, 15, 39.— β. With adv.: quo intuens, Cic. de Or. 1, 34, 145.— γ. With in and acc.: in summos homines, Cic. de Or. 1, 2, 6: tu in tuā mtuens te continebis, id. Tusc. 2, 13, 31: in aliquod majus malum, id. ib. 3, 13, 28; id. Univ. 10 init.; Plin. Pan. 58, 8.— δ. With ad (rare): ad finiendum bellum, Liv. 36, 45.— B. Esp., to regard with admiration, admire, wonder at: Graeci sic te intuebuntur, ut quendam ex annalium memoria esse delapsum putent, Cic. ad Q. Fr. 1, 1, 2, § 7: sicut aliquem de caelo delapsum, id. de Imp. Pomp. 14, 41.?*! intueri, in pass. sense, Amm. 23, 5, 13.