Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• in-culco, āvi, ātum, āre, v. a. [in-calco], to tread in, tread down (class., esp. in the trop. signif.).
  1. I. Lit., to tread down, ram down: aliquid, Col. 2, 20, 1: semen obrutum pavicula, id. 11, 3, 34.—
  2. II. Trop.
    1. A. To stuff, press, or force in: Graeca verba, Cic. Off. 1, 31, 111: leviora, id. Or. 15, 50; id. Att. 16, 3, 1; Col. 6, 12, 2.—
    2. B. To force upon, to impress on or inculcate in: id quod tradatur, vel etiam inculcetur, posse percipere animo, Cic. de Or. 1, 28, 127; cf. Quint. 3, 1, 6; Plin. Ep. 1, 20, 2: vos non modo oculis imagines, sed etiam animis inculcatis: tanta est impunitas garriendi, Cic. N. D. 1, 38, 108 fin.: firmissima quaeque memoriae judicis, Quint. 6, 4, 5; cf. judicibus, id. 11, 3, 130: quibusdam offeram, quibusdam etiam inculcabo, Sen. Vit. Beat. 24, 1: inculcatum est Metello, te aratores evertisse, Cic. Verr. 2, 3, 67, § 156: se, to obtrude one's self upon: Graeci, qui se inculcant auribus nostris, id. de Or. 2, 5, 19.— Hence, part. pass.: inculcātus, a, um, pressed, stuffed, or crammed in (class.).
    3. A. Lit.: lana morsibus canis, Plin. 29, 2, 9, § 32: lapides, Col. 8, 15, 3.—
    4. B. Trop., mixed or foisted in: inania verba, Cic. Or. 69, 250: ἀρχέτυπον crebris locis inculcatum et refectum, emphasized by additions, id. Att. 16, 3, 1.— Hence, inculcātē, adv., forcibly (late Lat.); comp.: inculcatius, Aug. cont. Julian. V. 16, 63.