Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (9 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• immĭnĕo (inm-), ēre, v. n. [in-mineo], to project over or towards a thing, to bend or lean towards, to hang down over, overhang (syn. impendeo).
  1. I. Lit. (mostly poet.): collis plurimus urbi Imminet, commands, Verg. A. 1, 420; cf.: imminens prope ipsis moenibus tumulus, Liv. 29, 35, 7: imminens villae tua pinus esto, Hor. C. 3, 22, 5: candida populus antro Imminet, Verg. E. 9, 41: aër his, Ov. M. 1, 52: caelumque quod imminet orbi, id. ib. 2, 7: scopulus aequoribus, id. ib. 4, 525: apex collis subjectis arvis, id. ib. 7, 779: nemus desuper, Verg. A. 1, 165: arbos, Ov. M. 4, 459: imminet e celsis audentius improba muris Virgo, Val. Fl. 6, 681; Quint. 11, 3, 130: choros ducit Venus imminente luna, shining overhead, Hor. C. 1, 4, 5: cum ageretur togata, simulans, caterva tota clarissima concentione in ore impuri hominis imminens contionata est: Huic vitae tuae, etc., bending or turning towards, Cic. Sest. 55, 118; cf.: gestu omni imminenti, bent towards him, id. de Or. 2, 55, 225.—
    1. B. Transf., to be near to a thing, to touch on, border upon.
      1. 1. In gen. (rare): imminet hic, sequiturque parem, similisque tenenti Non tenet, Ov. M. 7, 785: tergo fugacis, id. ib. 1, 542: carcer imminens foro, adjoining, Liv. 1, 33, 8: imminentia muro aedificia, id. 2, 33, 7.—
      2. 2. In partic. (like impendere and instare), in an inimical sense, to threaten, menace, by nearness or commanding position (class.): nimis imminebat propter propinquitatem Aegina Piraeeo, Cic. Off. 3, 11, 46; cf.: Carthago imminere jam fructuosissimis insulis populi Romani videbatur, id. Agr. 2, 32, 87: certior sum factus, Parthos ... Ciliciae magis imminere, id. Att. 5, 20, 2: imminent duo reges toti Asiae, id. de Imp. Pomp. 5, 12: circum insulas Italiae inminentes, Liv. 21, 49, 1: Mithridates Italiae quoque, Vell. 2, 18, 4: Parthi Latio, Hor. C. 1, 12, 53: Germaniae et Britanniae, Suet. Calig. 19: bello subegit gentem rebus populi Romani imminentem, Cic. Rep. 2, 20: instabat agmen Caesaris atque universum imminebat, Caes. B. G. 1, 80 fin.: imbrium divina avis imminentŭm, Hor. C. 3, 27, 10: turris ingens inminebat, Liv. 21, 7, 7; 21, 11, 10: inminentes tumuli, id. 3, 7, 2. —
  2. II. Trop. (class.).
    1. A. To strive eagerly ofter a thing, to be eager for, to long for, be intent upon: hujus mendicitas aviditate conjuncta in nostras fortunas imminebat, Cic. Phil. 5, 7, 20; Liv. 30, 28, 9: in alterius ducis exercitusque opprimendi occasionem imminebat, id. 25, 20, 5: huc imminet: om nes Dirigit huc sensus, Verg. Cul. 89: alieno imminere, Sen. Ep. 2 fin.: rebus, Tac. A. 16, 14: quod imminere emptioni publicanos videbat, Suet. Aug. 24: peritus rerum popularium imminensque ei potestati, Liv. 3, 51, 9: spei majoris honoris, id. 4, 25, 9: occasioni alloquendi regem, Curt. 5, 11: exitio conjugis, Ov. M. 1, 146: Verres avaritia semper hiante atque imminenti fuit, Cic. Verr. 2, 2, 54, § 134.—
    2. B. Transf. (acc. to I. B.), to be near at hand, to impend.
      1. 1. In gen.: sunt qui ea, quae quotidie imminent, non videant, Cic. Cat. 1, 12, 30: mors, quae propter incertos casus quotidie imminet, id. Tusc. 1, 38, 91.—
      2. 2. In partic., to threaten by nearness, to be imminent: periculum, quod imminere ipsi portenderetur, Suet. Claud. 29: periculum ambobus, id. Tit. 9: imminentes undique insidiae, id. Caes. 86: discrimina undique, id. Tib. 25: summum discrimen, Quint. 8, 4, 22: bellum, id. 12, 1, 43: taedio praesentium et imminentium metu, Suet. Vit. 15.