Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• formīdo, ĭnis, f. [Sanscr. root dhar-, whence firmus; prop. the fear that makes rigid, Corss. Ausspr. 1, 148], fearfulness, fear, terror, dread (class.).
  1. I. Lit.: parasitus, qui me conplevit flagiti et formidinis, Plaut. Men. 5, 5, 3: popolo formidinem inicere, Furius ap. Macr. S. 3, 9, 8: Stoici definiunt formidinem metum permanentem, Cic. Tusc. 4, 8 fin.: ut aliqua in vita formido improbis esset posita, apud inferos antiqui supplicia constituta esse voluerunt, id. Cat. 4, 4, 8: quae tanta formido, id. Rosc. Am. 2, 5: neque miser me commovere possum prae formidine, Plaut. Am. 1. 1, 181: subita atque improvisa, Cic. Prov. Cons. 18, 43: formidinem suam alicui inicere, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 68: formidinem inferre, Tac. H. 2, 15: intendere, id. ib. 2, 54: facere, id. ib. 3, 10: mortis, Cic. Rep. 1, 3; Hor. Ep. 2, 2, 207: poenae, id. ib. 1, 16, 53: fustis, id. ib. 2, 1, 154.—In plur.: pericula intendantur, formidines opponantur, Cic. Quint. 14, 47: ex ignoratione rerum ipsa horribiles exsistunt formidines, id. Fin. 1, 19, 63: contra formidines pavoresque, Plin. 28, 8, 29, § 115.—
    1. B. In partic., awe, reverence: (portae) religione sacrae et saevi formidine Martis, Verg. A. 7, 608; Sil. 1, 83.—
  2. II. Transf., concr., that which produces fear, a frightful thing, a fright, horror.
    1. A. In gen.: alta ostia Ditis Et caligantem nigrā formidine lucum Ingressus, Verg. G. 4, 468; Front. de Fer. Als. 3: defensoribus moenium praemia modo, modo formidinem ostentare, Sall. J. 23, 1; 66, 1.—
    2. B. In partic., a scarecrow made of differentcolored feathers, a bugbear: cum maximos ferarum greges linea pennis distincta contineat et in insidias agat, ab ipso effectu dicta formido, Sen. de 1ra, 2, 12 (cf. Nemes. Cyneg. 303 sq.): cervum puniceae septum formidine pennae, Verg. A. 12, 750; cf. Luc. 4, 437: furum aviumque Maxima formido, Hor. S. 1, 8, 4.—Personified, as a goddess, Hyg. Fab. prooem. p. 10 Munk.