Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• ĕrus (less correctly, hĕrus, v. infra), i, m. [Sanscr. root, har-; har-āmi, I seize; har-anam, hand; Gr. χείρ, χέρης; Lat. heres, hirudo; but the form erus is that of the best MSS.; cf. Ritschl, Opusc. 2, 409; Brix ad Plaut. Trin. 1, 2, 24].
  1. I. Lit., the master of a house or family, in respect to servants: erum atque servom saluere, Plaut. Trin. 2, 4, 34: iis, qui vi oppressos imperio coercent, sit sane adhibenda saevitia, ut eris in famulos, si aliter teneri non possunt, Cic. Off. 2, 7, 24; cf.: non eros nec dominos appellabant eos, quibus juste paruerunt, id. Rep. 1, 41; Plaut. Am. 1, 1, 87: me meus erus Fecit ut vigilarem, id. ib. 141: nonne erae meae nunciare, quod erus meus jussit, licet? id. ib. 296: quis erus est igitur tibi? id. ib. 206; 225: nec victoris eri tetigit captiva cubile, Verg. A. 3, 324; Plaut. Am. 2, 1, 20; cf.: O ere, quae res Nec modum habet, etc., Hor. S. 2, 3, 265: Le. Ubinam est erus? Li. Major apud forum'st minor hic est intus, our old ... our young master, Plaut. As. 2, 2, 63; cf. id. Capt. 3, 5, 49 sq.—
  2. II. Transf.
    1. A. Of men, a master, lord, owner, proprietor (poet.): agellulum hunc erique villulam hortulumque pauperis Tuor, Cat. 20, 4; cf.: propriae telluris erus, Hor. S. 2, 2, 129; and: ne perconteris, fundus meus Arvo pascat erum, an, etc., id. Ep. 1, 16, 2: destinata Aula divitem manet erum, id. C. 2, 18, 32: O cubile ... quae tuo veniunt ero Quanta gaudia, Cat. 61, 116.—
    2. B. Of the gods: nondum cum sanguine sacro Hostia caelestes pacificasset eros, Cat. 68, 76.—Of the gods, absol.: quod temere invitis suscipiatur eris, Cat. 68, 78.