Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• dē-lēgo, āvi, ātum, 1, v. a., to send, assign, dispatch, delegate a person to any place, person or business; to assign, confide, commit, intrust any thing to a person (for attention, care, protection, etc.); to charge a person with a business; to lay or impose upon a person any charge, order, business, command, etc., esp. of that which one prefers not to attend to in person (good prose; not in Caes.; perh. not in Cic.; v. the doubtful passage Cic. Fam. 7, 5, 2, and Orell. ad loc.).
  1. I. In gen.
    1. A. With personal objects: si cui fautores delegatos viderint, etc., Plaut. Am. prol. 67 and 83: aliquem in Tullianum, Liv. 29, 22 fin.: infantem ancillis ac nutricibus, Tac. G. 20; cf. id. Or. 29: Cassium Longinum occidendum delegaverat, Suet. Calig. 57: studiosos Catonis ad illud volumen delegamus, refer to, Nep. Cato 3 fin.: ad senatum, Liv. 5, 20 fin.—
    2. B. With a thing as object: hunc laborem alteri delegavi, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1; so, curam nepotum alicui, Quint. 4 prooem. § 4: officium alicui, id. 6 prooem. § 1: ministerium triumviris, Tac. Agr. 2; cf.: jurisdictionem magistratibus, Suet. Claud. 23: ordinandas bibliothecas alicui, id. Caes. 56; cf. id. Gramm. 21: obsidione delegata in curam collegae, Liv. 9, 13: delegato sibi officio functi sunt, Lact. 1, 4, 6. —
  2. II. In partic., t. t. in the lang. of business, to assign, transfer, make over, either one who is to pay a debt or the debt itself: delegare est vice sua alium reum dare creditori, vel cui jusserit, Dig. 46, 2, 11: debitorem, ib. 12: debitores nobis deos, Sen. Ben. 4, 11; cf.: delegabo te ad Epicurum, ab illo fiet numeratio, id. Ep. 18, 14: nomen paterni debitoris, Dig. 37, 6, 1.— Absol.: Quinto delegabo, si quid aeri meo alieno superabit, Cic. Att. 13, 46, 3: Balbi regia condicio est delegandi, id. ib. 12, 12: terram, to assign, Vulg. 3 Reg. 11, 18.—
    1. B. Trop., to attribute, impute, ascribe to: si hoc crimen optimis nominibus delegare possumus, Cic. Font. 4, 8; so, causam peccati mortuis, Hirt. B. G. 8, 22, 2: scelera ipsa aliis, Tac. A. 13, 43: omne rei bene aut secus gestae in Etruria decus dedecusque ad Volumnium, Liv. 10, 19; cf.: servati consulis decus ad servum, id. 21, 46 fin.