dēfectīvus Copy link Outline I. no. III.), imperfect, defectiveII. In gramm. • dēfectīvus, a, um, adj. [deficio, I. no. III.), imperfect, defective (post-class.): et abortiva genitura, Tert. adv. Val. 14: febris, intermittent fever, Cael. Aur. Acut. 2, 10.— II. In gramm.: nomina, verba, some of whose forms are wanting, defective, Charis. 3.