Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (3 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• dē-cĭpĭo, cēpi, ceptum, 3, v. a. [capio], primarily signifies to catch away, catch up, seize an animal while running, fleeing, etc. (whence decipula, a snare, trap); but occurs only in the trop. sense (acc. to capio,
  1. I. no. II. B.), to catch, ensnare, entrap, beguile, elude, deceive, cheat (for syn. cf.: fraudo, emungo, circumscribo, circumvenio, frustror, verba do, impono, fallo): fiunt transennae ubi decipiuntur dolis, etc., Plaut. Rud. 4, 7, 9 sq.: ita decipiemus fovea lenonem Lycum, id. Poen. 1, 1, 59; id. Amph. 1, 1, 268 et saep.: eo deceptum, quod neque, etc., Caes. B. G. 1, 14: T. Roscius novem homines honestissimos ... induxit, decepit, omni fraude et perfidia fefellit, Cic. Rosc. Am. 40, 117; cf.: illa amphibolia, quae Croesum decepit, vel Chrysippum potuisset fallere, id. Div. 2, 56 fin.; Verg. A. 4, 17 al.: homines imperitos et per colloquium deceptos crudelissime interfecisse, Caes. B. C. 1, 85, 3; so per aliquid, id. ib. 3, 82 fin.; Liv. 1, 9 al.: in nullo verbo eum memoria decepit, Sen. Contr. 1. Praef. 18: jam semel in prima spe deceptos, Liv. 36, 40; for which spe affinitatis deceptum, Suet. Tib. 65; cf.: deceptus nocte, Quint. 4, 2, 71: cupidine falso, Hor. S. 1, 1, 61: specie recti, id. A. P. 25 et saep.: amatorem amicae decipiunt vitia, id. S. 1, 3, 38.—Poet., in Gr. construction: Prometheus dulci laborum decipitur sono, is beguiled of his sufferings (i. e. forgets his sufferings, being beguiled with sweet melody), Hor. Od. 2, 13, 38.—
        1. b. Of inanimate objects: exspectationibus decipiendis, Cic. de Or. 2, 71, 289; cf.: quo opinio decipitur, Quint. 6, 3, 64: oculos, Ov. R. Am. 346; cf. id. M. 3, 431: nervos, Pers. 4, 45: volatile pecus facile custodiam pastoris decipit, Col. 8, 4, 3: judicium error, Ov. Pont. 3, 9, 11: specimen istud virtutis, Liv. 8, 7: sic tamen absumo decipioque diem, Ov. Tr. 4, 10, 114; cf. id. H. 19, 55 Loers.; Stat. Silv. 4, 4, 19; Plin. 16, 43, 84, § 233: quomodo vinum potantem decipit, Vulg. Hab. 2, 5.—
      1. 2. Absol.: victima deceptus decipientis ero, Ov. Am. 3, 3, 22: ab tergo et super caput decepere insidiae, Liv. 22, 4; Plin. 18, 24, 56, § 204.