traho Copy link TRAHO xi, ctum, ere. [ἕλκω, ἑλκύω, ἐρύω, σύρω, σπάω, στέλλω] Videtur trahere dici proprie ille, qui praecedens ipse aliud post se positum mouet, vt agere, qui sequens impellit, quod ante se est: item trahit qui, ad se vt moueatur aliquid, efficit, agit etiam qui exigit, abigit etc. […] 🗁 Page Scan .