abstineo Copy link ABSTINEO, ui, entum, ere. [ἀπέχομαι, ἀφίσταμαι] Est ab aliqua re omnino vel ad tempus se cohibere: Quasi se tenere abs re illa: vt Abstinet furto, qui non furatur: Abstinet vino, Venere, voluptate, qui iis rebus non vtitur: Abstinuit coena, qui non coenauit, etc. […] 🗁 Page Scan