Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (3 senses)
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
• hūmānus, a, um (homo),
1. humain, qui concerne l'homme : humana species et figura Cic. Amer. 63, l'extérieur et la conformation de l'homme ; genus humanum Cic. Læl. 20, le genre humain ; divinæ humanæque res Cic. Læl. 20, les choses divines et humaines ; non humanæ audaciæ Cic. Cat. 2, 10, des audaces qui n'ont rien d'humain : humanissima voluptas Cic. Ac. 2, 127, plaisir bien conforme à la nature humaine ; humanum est Ter. Ad. 471 ; Cic. Verr. 2, 5, 117, c'est humain, c'est dans la nature humaine ; humani nihil Ter. Haut. 77, rien de ce qui concerne l'homme || pl. m. humani Lucr. 3, 80, les humains || pl. n. humana, les choses humaines, les événements humains : Cic. Tusc. 5, 17 ; ou les caractères, les attributs humains Cic. Tusc. 1, 65
2. aimable, affable, sociable : homo facillimus atque humanissimus Cic. Att. 16, 16 c, 12, homme si complaisant et si aimable, cf. Cic. CM 59
3. cultivé : homo doctissimus atque humanissimus Cic. Verr. 2, 4, 98, homme si instruit et si cultivé || policé, civilisé : homines a fera agrestique vita ad hunc humanum cultum civilemque deducere Cic. de Or. 1, 33, tirer les hommes de leur vie farouche et sauvage pour les amener à notre état de civilisation et d'organisation politique. ➳ arch. hemonus P. Fest. 100, 5.