Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (3 senses)
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
• hŏnestus, a, um (honor),
1. honorable, digne de considération, d'estime : honestus et honoratus Cic. Br. 281, honorable et honoré ; honesto loco natus Cic. Tusc. 5, 58, d'une famille honorable, cf. Cic. Mur. 15 ; eques Romanus honestus et ornatus Cic. Fam. 13, 14, 1, chevalier romain honorable et distingué ; honesta certatio Cic. Læl. 32, noble rivalité
2. honorable, honnête, conforme à la morale : omnis honesta ratio esset expediendæ salutis Cic. Mil. 10, tout moyen serait bon moralement d'assurer notre salut ; honestum mendacium Cic. Lig. 16, mensonge approuvé par la morale, reposant sur une intention honorable ; nihil nisi honestum et rectum Cic. Læl. 82, rien que d'honnête et de juste ; [pl. n.] honesta Cic. Off. 1, 10 ; 3, 34, les choses honnêtes ; honestum factu an turpe Cic. Off. 1, 9, beau à faire ou laid, moral ou immoral || honestum, honestius, honestissimum est alicui [avec prop. inf.] il est beau, honorable (plus, très...) pour qqn que..., cf. Cic. Verr. 2, 4, 124 || [avec inf.] honestius est de amicorum pecunia laborare quam de sua Cic. Fam. 13, 14, 2, il est plus honorable de s'inquiéter de l'argent de ses amis que du sien propre
3. beau, noble : honesta facie Ter. Eun. 682, d'un beau visage, cf. Suet. Tib. 68 ; Virg. G. 2, 392 ; vestibula honesta Cic. Or. 50, un beau vestibule.