cōnfīnĕ Copy link Outline 1 partie qui avoisine, voisinage :2 = . • cōnfīnĕ, is, n., 1. partie qui avoisine, voisinage : Luc. 6, 649 ; Val. Flacc. 6, 374 2. = homœoteleuton : Carm. fig. 100.