Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 senses)
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
• 1 lĭcĕt, cŭit et cĭtum est, ēre, intr. et impers.
I. intr., être permis [avec pron. n. pour sujet] : non idem licet mihi, quod iis qui... Cic. Verr. 2, 5, 188, je n'ai pas les mêmes prérogatives que ceux qui..., cf. [défin. du mot] Cic. Phil. 13, 14 ; nihil, quod per leges liceret Cic. Mil. 43, rien qui fût permis par les lois || [pl. rare] : cum in servum omnia liceant Sen. Clem. 1, 18, 2, quoique tout soit permis envers un esclave.
II. impers., il est permis :
  1. 1. si per te licebit Cic. Phil. 2, 51, si tu le permets ; si per vos licitum erit Cic. Amer. 127, si vous le permettez ; [fut. d. st. ind.] liciturum esset Cic. Att. 2, 1, 5 || quoad licet Cic. Agr. 2, 17, tant que cela est permis
  2. 2. avec inf. : videre licuit Cæs. C. 3, 27, 1, on aurait pu voir ; stultitiam accusare quamvis copiose licet Cic. Tusc. 3, 73, on peut accuser autant qu'on voudra la sottise ; [inf. passif] intellegi jam licet Cic. Rep. 1, 60, on peut comprendre dès lors, cf. Cic. Or. 202 ; Cæs. C. 3, 28, 4 || licet nemini contra patriam ducere exercitum Cic. Phil. 13, 14, personne n'a le droit de conduire une armée contre sa patrie ; licuit esse otioso Themistocli Cic. Tusc. 1, 33, Thémistocle eût pu jouir du repos ; si civi Romano licet esse Gaditanum Cic. Balbo 29, si un citoyen romain peut être citoyen de Gadès || [avec prop. inf.] : loci in quibus te habere nihil licet Cic. Verr. 2, 5, 46, lieux, où tu ne peux rien avoir, cf. Verr. 2, 5, 84 ; 5, 154, etc. ; licet etiam mortalem esse animum judicantem æterna moliri Cic. Tusc. 1, 91, il est permis à qqn même qui croit l'âme mortelle de méditer l'éternité, cf. Cic. Off. 1, 92 ; Tusc. 5, 44 || [avec inf. pass.] totum illud concludi sic licet Cic. Fin. 2, 104, on peut conclure tout cela par ce raisonnement, cf. Cic. Tusc. 1, 27 ; Off. 1, 20 ; Div. 2, 34 || [av. subj.] : Pl. Capt. 303 ; Rud. 139 ; Ter. Phorm. 347 ; licet dicat... Cic. Verr. 2, 4, 133, il peut dire..., cf. Att. 1, 16, 8 ; 5, 1, 4 ; studium deponat licebit Cic. Amer. 49, il lui sera loisible de renoncer à ses goûts, cf. Pis. 87 || avec ut [bas-latin]. ➳ arch. licessit = licuerit Pl. As. 603 ; impér. liceto CIL 1, 582, 12, etc.