Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
• 1 fundō, āvī, ātum, āre (fundus), tr.,
1. affermir sur une base, fonder, bâtir : mea puppis valida fundata carina Ov. P. 4, 3, 5, mon vaisseau affermi sur une solide carène ; in vertice sedes fundatur Veneri Virg. En. 5, 759, sur le sommet on fonde un temple pour Vénus ; urbis sedes saxo fundata vetusto Virg. En. 8, 478, ville assise sur un antique rocher || [poét.] assujettir : dente tenaci ancora fundabat naves Virg. En. 6, 4, l'ancre de sa dent mordante assujettissait les vaisseaux
2. [fig.] asseoir solidement, fonder : accurate non modo fundata, verum etiam exstructa disciplina Cic. Fin. 4, 1, doctrine, dont on soigne non seulement les bases, mais toute la construction, cf. Cic. Rab. Post. 1 ; nihil veritate fundatum Cic. Fl. 26, rien de fondé sur la vérité ; pecunia fundata nitidis villis Hor. Ep. 1, 15, 46, argent assis sur de bonnes métairies || établir solidement, constituer fortement : nostrum imperium Cic. Balbo 31, établir solidement notre puissance, cf. Cic. Cat. 4, 19 ; Par. 10.