wandering (adj.) Copy link Outline 1. errābundus2. văgus • wandering (adj.): 1. errābundus: to go w. through a house, domum errabundus pervagari, Liv. 1, 29: w. footsteps, errabunda vestigia, Virg. E. 6, 58. 2. văgus: a scattered and w. multitude, dispersa et vaga multitudo, Cic. Rep. 1, 25, fin.: w. in mind, vagus animi, Cat. 63, 4.
wandering (subs.) Copy link Outline 1. error, ōris2. errātus, ūs3. errātio • wandering (subs.): 1. error, ōris: a w. of citizens, error civium, Cic. Rep. 2, 4, 7: w.s on the sea, pelagi errores, Virg. Aen. 6, 532: a w. of mind, e. mentis, Cic. Att. 3, 13, 2. 2. errātus, ūs: driven about in long w.s, longis erratibus actus, Ov. M. 4, 566. 3. errātio: there is no chance or w., all is order, nec fortuna nec erratio inest, omnis ordo, Cic. N. D. 2, 21, 56.