uniform (adj.) Copy link Outline 1. aequābĭlis, e (even)2. expr. by tĕnor, ōris (uninterrupted course)3. sometimes trālātīcius or translātīcius (usual, customary) • uniform (adj.): 1. aequābĭlis, e (even): a sure and u. motion, motus certus et aeq., Cic. N. D. 2, 9, 23: (animals have) greater and more u. health, virium major et aequabilior firmitas, Sen. Ep. 74, 15. 2. expr. by tĕnor, ōris (uninterrupted course): u. and unbroken course of law, unus et perpetuus t. juris, Liv. 35, 16: to keep on a u. (undeviating) course, tenorem servare, Virg. Aen. 10, 340: see also uniformly. (Uniformis occurs, Tac. Or. 32, simplex et uniformis, but not in present sense.) 3. sometimes trālātīcius or translātīcius (usual, customary): v. routine (adj.). See also monotonous.
UNIFORM Copy link • UNIFORM 1. semper eodem modo formatus (always formed in the same manner, as Quint., 9, 3, 3, quotidianus ac semper eodem modo formatus sermo; of the language of every day life): similis atque idem: similis semper (similar, and almost one and the same, after Plin., 10, 35, 52; Cic., De Inv., 1, 41, 76): unius generis (opposed to ex pluribus partibus constans, Liv., 9, 19, 8, comparing the Grecian phalanx to the Roman legion hence = composed of exactly similar parts): aequabilis (equable: uniform motion, motus certus et aequabilis, Cic.): uniformis (post-Augustan, Tac.); (The words are found in this connection and order.) simplex et uniformis. 2. s. militaris ornatus (Cic.): habitus, or cultus, or vestitus militaris: ☞ sagum = the Roman military dress; hence saga sumere, ad saga ire, etc.
Uniform Copy link Uniform, vestitusmilitaris (Soldatenkleidung, -tracht). vestimentum militare, im Zshg. bl. vestimentum (Kleid des Soldaten).